ਜਦੋਂ ਦੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿਤਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ।" ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਵਰਖ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉਪਜਿਆ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੇ ਤੂੰ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੱਖ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਗਿਆ—ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲੈ, ਵਾਸਵ। ਫਿਰ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਰ ਮੰਗਣ ਲੱਗਾ, "ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੱਕ ਲਾਲ ਸੁੰਦਰ ਸੌ-ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨੀਲੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਰਮਣੀਕ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਾਲ ਜਲ-ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜੇ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਲੈ ਲਓ, ਹੇ ਵੀਰ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।" ਜਿਥੇ ਵੀ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਆਸ਼ਾਢੀ ਅਤੇ ਕੌਮੁਦੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਉਥੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਮੈਂ ਉਥੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਆਵਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਚਾ ਉਠੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਵਰਖਾ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਵਿਆਸਾ, ਵਾਸਵ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਲਈ, ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਆਓ।" ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। "ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵਿਆਸਾ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਚਲੇ ਗਏ। "ਅਰਜੁਨ, ਤੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।" "ਮੈਂ ਵੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਅਤੇ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ।" ਅਰਜੁਨ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਗਲਮਈ ਸਥਾਨ ਵੇਖਿਆ। "ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਧਿਆਨ ਲਗਾਵੇਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਉਸ ਅਸਹਿਣਯ ਜੋਤ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ। ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਗੋਪਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮ੍ਰਿਦੁ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰੋ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਨਵ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਅਭਯ mudra ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।