ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਰ-ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਵਾਧੂ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਮਸਾ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਬਹਾਦਰ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜੋ ਹਿਰਣ੍ਯਪੁਰ ਵਾਸੀ ਸਨ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬੜੀ ਔਖੀ ਕਾਰਜ ਸਿੱਧ ਕਰ ਲਈ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪਾਰਥਾ! ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗ ਲੈ।" ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਦੱਖ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਭਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ—ਜੋ ਸੌ ਯਗਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।" ਭਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਦੱਖ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕ੍ਰਾ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵਿਆਸਾ। ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਵਾਸਵਾ। ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਨੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ, "ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੇ ਪਾਰਥਾ, ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸੌ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਨੀਲੇ ਸੁਗੰਧੀ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਲਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਾਲ ਜਲ-ਕੁੰਵਲ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਪੂਜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਰ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।" ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦੇ।" ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਫਿਰ ਆਢੀ ਅਤੇ ਕੌਮੁਦੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਸਮੇਂ ਯਾਤਰਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ। ਜਦੋਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਉੱਠੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਵਾਂਗਾ। ਸੂਰਜ—ਜੋ ਭਰਮਾ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਦੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਪਾਰਥਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੇ ਵਿਆਸਾ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ, ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਆਓ।" ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। "ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹੇ ਵਿਆਸਾ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।