ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਖੂਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅਤੁਲਨੀਆ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਨਾਯਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਦੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਭੋਗ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ: ਨਦੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਟੱਟੇ ਕੋਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮੋਦਕਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਰਾ-ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਦਿਵਿਆ ਨਰਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ, ਉੱਚੀ ਵਾਧਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਮਸਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜੋ ਹਿਰਣਯਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਮਰਨ ਦਾ ਵਚਨ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਉਚਤ ਵਰ ਮੰਗੋ।" ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।" ਪਾਰਿਜਾਤਾ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉਪਜਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਕਸ਼, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਵੱਲੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਵਾਸਵ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਨੇ, ਮਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਵਰ ਚੁਣਿਆ। "ਉਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ—ਇਹੀ ਵਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤਾਂ ਹੋਵੇ," ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਅਕਰਤੀ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਅਕਰਤੀਆਂ, ਪਾਰਥ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਲਈ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਲਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਵਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਕਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਜੇ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਲੈ ਲਓ, ਹੇ ਵੀਰ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।" ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣਗੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਫਿਰ ਆਸ਼ਾਢੀ ਅਤੇ ਕੌਮੁਦੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇਗੀ।