ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਮਹਾਰਾਜ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ "ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਜੇ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਫਲ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ-ਰਥ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁੱਖ-ਸਮਾਧਾਨ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤੀਆਂ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਦੀ ਨਿਯਮਤਤਾ ਨਾਲ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਇੰਝ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਂਪ ਆਪਣੀ ਕਾਂਡ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਖੂਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਅਤੁੱਲ ਨਸੀਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਵਿਨਾਇਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਨੈਵੇਦ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਸੀ—ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ। ਨਦੀ ਦੇ ਤੱਟ ਉੱਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖੀ ਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮੋਦਕਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਪਸੰਦ ਪ੍ਰੇਮੀਕਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗਪਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਰ-ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਦਿਵਯ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਵਤਰੀਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਵੱਸੇ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਨਰ-ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕੰਸ ਆਦਿਕ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਸ੍ਤਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਜੋ ਹਿਰਣਯਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵੱਡੇ ਵਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੋ।" ਜਦੋਂ ਦਯਾਲੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।" ਪੂਜਾ ਲਈ ਜੋ ਪਾਰਿਜਾਤ ਵ੍ਰਿੱਖ ਉਪਜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਵਾਸਵ। ਫਿਰ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਾਹਿਤਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।