ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ: "ਇਹ ਸਥਾਨ ਮੈਂ ਆਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਰਾਘਵ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰ। ਸੁਮਿਤਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇਵ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਆ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੀਤਾ ਦਾ ਕੀ ਕਰੇਂਗੇ?" ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਚਲਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਨਾ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਹੀ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡੀ ਸੀ? ਮੇਰੀ ਖਾਤਿਰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਚੱਲੋ, ਰਾਘਵ।" ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਮੁੜ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਆ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੁੜ ਜਾ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ?" ਫਿਰ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਇਹ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?" ਰਾਘਵ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।" ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ, ਨਾ ਅਧਿਆਪਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਜਾਨਕੀ ਉਥੋਂ ਅੱਗੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਭਾਗਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਘੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤ ਸਾਰੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਖਾਵਰਤ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਬਤਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸੁਨੇਤ੍ਰਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਹੇ ਵਿਆਸ। ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਕਿੰਪੁਨਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਾਰਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰੀ ਧਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਪਤਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਜਾਪ ਕਿਵੇਂ ਜੂਠਾ ਹੋ ਗਿਆ?" ਫਿਰ, ਉਥੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਸੁਣੀ: "ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿਆ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।