ਤਾਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਅਸੁਰਤ-ਸਰੂਪ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਲਿਆ ਅਤੇ ਚਮਕ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਤੇਜ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੱਸੋ—ਇਹ ਬੱਚਾ ਕਿਸਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ?” ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਤਾਰਾ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ—ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸਦਾ ਹੈ?” ਤਾਰਾ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, “ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬੱਚਾ ਦੇਵ-ਸਰੂਪ ਹੈ।” ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬੁਧ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਇਸ ਘਟਨਾ ਕਾਰਨ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਕੋਢ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਵੰਤੀ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, “ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਲਿੰਗਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਮਨਾਥ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌਰਾਟ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਨਾਥ ਦੀ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਚਰਣ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਨਰਕਾ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕ ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ? ਕਿਵੇਂ ਜੀਵ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, “ਸੁਣੋ, ਉੱਥੇ ਕਈ ਨਰਕ ਸਥਾਪਤ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਨੀਚ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੌਰਵ, ਸੂਕਰਾ, ਰੌਦ੍ਰ, ਤਾਲਾ, ਵਿਨਸ਼ਕਾ, ਕੁੰਭੀਪਾਕਾ, ਕਰਕਚਨਾ, ਅਤੇ ਦੇਵ-ਅਤਿਦਾਰੁਣ, ਅਧੋਮੁਖ, ਆਸਥਿਭੰਗਾ, ਯੰਤਰਪੀੜਨਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।” ਉੱਥੇ, ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਾਂ 'ਤੇ ਲਟਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਖੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸੂਏ ਅਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਛੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਲ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪੱਖਪਾਤੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰੇ, ਚੋਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭ੍ਰੂਣ-ਹਤਿਆਰੇ, ਅਧਿਆਪਕ-ਹਤਿਆਰੇ, ਗਾਂ-ਹਤਿਆਰੇ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮ ਲੋਹੇ 'ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਸਿਰ ਨੀਚਾ ਤੇ ਪੈਰ ਉਪਰ, ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੜਕਦੇ ਪਤ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਾਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਰਕਚਨਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਦੇਵ, ਦੋਜਾਤੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਿਤਾ, ਦੇਵ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਿਰ-ਮੁੰਹ ਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਛੂਤਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਕਰਤਘਨ, ਨਿੰਦਕ, ਕਠੋਰ, ਝੂਠਾ ਮਾਪਣ ਵਾਲਾ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਲੱਕ, ਮਾਸ, ਯਖਨੀ, ਤਿਲ, ਅਤੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਹਿਦ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।