ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਾਦਿਤ્ય ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਵਿਆੰਜਨ ਦੀਆਂ ਭੇਂਟਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਮਾਨ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਕੇਵਲ ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਸ਼ਟ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਕਰਭੇਸ਼ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਆਪਕ ਹੋਈ। ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਖੇਡਦੇ-ਖੇਡਦੇ ਉਹ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕਿੱਥੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂ ਦਿਆਂਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬੋਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਓਥੇ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਰਭੇਸ਼ਵਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਓਦੋਂ ਤੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕਰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੀ ਓਥੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਆਦਰਯੋਗ ਬਣ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਭੇਂਟਾਂ ਨਾਲ ਕਰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਭੇਸ਼ਵਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਰਿਧੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸੰਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਿਘਨਨਾਥ ਦੀ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਵਿਘਨਨਾਥ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਘਨ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਚੌਥ ਦੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਮਿਲੇ ਜਲ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਤੇ ਲੱਡੂ ਭੇਂਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜਦ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਯੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦੁਆਰ ਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਾਰਕੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਓਥੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਥਾਂ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜਿਸਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਦਾਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਯਜ੍ਯ ਕੁੰਡ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜ੍ਯ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਯਜ੍ਯ ਸਰੋਵਰ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕਥਾਵਾਂ, ਪੂਜਾ ਪਾਠ, ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।