ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਦੰਡ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੈਂਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਅਚ્યੁਤ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਕਾਲ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੰਡ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਤਬਾਹੀ ਲਈ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਫੌਰਨ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਸਰਵ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ, ਕਾਲ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, “ਇਹ ਦੰਡ ਨਾ ਸੁੱਟ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ, "ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਰਾਮਾ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲੋਂ ਆਹਤ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਚਾਰੇ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ, ਬੋਲੇ, "ਤੂੰ ਆਪ ਵਿਸ਼ਣੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸੁਆਮੀ। ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਇਸ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਧਾਤ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਰੂ ਦੱਖਣਾ, ਉੱਚੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਯਮ ਰਾਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ। ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਆਤਮਾ-ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਯਮ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੁੜ ਸਰੀਰਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।" ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ, ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ।" ਧਰਮ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਅੰਕਪਾਦ ਨਾਂਕ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਯਮ ਰਾਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਮਹਾਕਾਲ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਦਿ ਦੇਵ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ-ਰੂਪੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਜਦ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ ਗਏ, ਕਰਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਓਲੇ ਹੋਏ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਰਤਾ ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾ ਅਕਾਲ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਰੋਗੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੁਬਾਰਾ ਇਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਾਦਿਤਯ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪੀ ਕੁਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਕਰਭੇਸ਼ਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ? ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੀਤੀ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀ ਬਣ ਗਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।