ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇਥੇ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਪੰਚਜਨ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜੀਵ ਦੀ ਅਕਾਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜੀਵ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਪੰਚਜਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਉਸ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜੀਵ ਦੀ ਅਕਾਰ ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਆਇਆ। ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਰਥ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਵੱਲੋਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਜਦ ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਵੇਖਿਆ—ਇਹ ਰਥ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਸੀ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਹ ਰਥ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਦਭੁਤ ਆਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਰਥ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਜਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੇਤ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਚਾਰ ਸੋਹਣੇ ਪਹੀਏ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਰਥ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਗਰੁੜ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਫ਼ੁਰਤੀ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ। ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਦਲ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਮੰਦੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ। ਅਸੀਪਤ੍ਰਵਨ, ਜੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਝੜ ਗਏ। ਭੈਰਵ, ਅਭੈਰਵ, ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਅਤੇ ਅਵਾਚਿਕਾ ਨਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੀ ਬਦਲ ਗਈ। ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬੜਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਆਦਮੀਆਂ ਲਈ ਅਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਬਲੀ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਨਰਕ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮੌਤ ਦੇ ਦੂਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਯੋਧੇ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਰਥ ਇਸ ਰਸਤੇ ਨਾ ਲਿਆ।” ਉਹ ਪਾਪੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਛੁਟਣ ਜੋਗੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਬੜੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਜਲਦੀ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਯਮ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕੋ; ਉਸਨੂੰ ਫੜੋ ਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।” ਯਮ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਆਖਣ ਉੱਤੇ, ਨਰੰਤਕਾ ਨਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਰੰਤਕਾ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਬਲਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਨਰੰਤਕਾ ਵੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਬਲੀ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਨਰੰਤਕਾ ਵੀਰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੂਤ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਡਰ ਗਏ। ਫਿਰ, ਯਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘਿਰ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।