ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਦ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸਭ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ, ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਆਓ ਅਸੀਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੀਏ," ਜਦਕਿ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦ ਦਾਦਾ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਕੀ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਲੋਕ ਬਣਨ। ਪਰ, ਵਰਦਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਿਰਲਿੱਪ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਹੇ। ਉਹ ਥਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਦ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਵਾਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਣ ਨਾਲ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਉਹ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ, ਦੇਵਤਮਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ। ਕংস ਅਤੇ ਚਾਣੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੁਣ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਕੰਮ ਔਖਾ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਉੱਜੈਨੀ ਜਾ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਭ ਆਚਰਨ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਭ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਚੌਂਸਠ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। "ਕੰਸ ਆਦਿ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉ।" "ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ," ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਬਾਤ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਫਿਰ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਗਲੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਥੇ ਧੁਨੀ ਉਠੀ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਂਵੀਰ ਯਾਦਵ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹਨ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਲਈ ਕੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਮੈਂ ਤੋਡ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ।" ਫਿਰ, ਮਹਾ-ਦੈਤ ਪਾਂਚਜਨ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜੀਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੇ। ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ-ਜੀਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪਾਂਚਜਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ 'ਤੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ। ਰਥ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਨਾਸਕ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ—ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਮੈ ਯਮਪਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਟੱਲ ਰਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਨੇ ਰਤਨ-ਸਜਾਇਆ ਰਥ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਰਥ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ।