ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਾਸ ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਨਾ ਗਿਆਨ – ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸਦਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਿਰਭਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਭਿਖ ਮੰਗਣੀ ਪਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਿਖਾਈ। ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁਵਿਜ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰੀਯ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਖ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ – ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜੋ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰਾਂਚੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਸ ਉਪਦੇਸ਼ੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੁਵਿਜ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ, ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਵੇਦ ਚੁਣੀਏ।" ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਪਿਤਾਮਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੌਲਤ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ?" "ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਮਿਲਣ," ਉਹ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਵਰ ਲਈ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਰਹੇ। ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਵਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਯਮ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਯਮ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਉਹ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਆਏ, ਦੇਵੀ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ। ਕংস ਅਤੇ ਚਾਣੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। "ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ," ਉੱਤਰ ਆਇਆ। "ਤੂੰ ਉੱਜੈਨੀ ਜਾ; ਉਥੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਚਰਨ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਸਾਤ ਕਰ ਲਏ। ਚੌਂਸਠ ਦਿਨ-ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਲਾ ਵਣ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮ ਸਕੇ, ਮਹਾਕਾਲ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਅਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। "ਕংস ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਮਾਰੇ ਹਨ; ਹੁਣ, ਨਿਰਪਾਪ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਯਕੀਨੀ ਕਰੋ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨਮ ਸਕ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਕੌਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਐਸਾ ਅਦਭੁਤ ਬਚਨ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਫਿਰ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਗਲੇ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਥੇ ਧੁਨੀ ਉਠੀ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੋਨੋ ਵਿਰਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੈਂ ਕੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਲੂਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ।