ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖੋਪੜੀ ਉਚਾਲ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।" ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਥਾਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖੀ।" ਜਦ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ।" ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਗਰੀ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਜਯਿਨੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਫਲ ਅਤੇ ਪਕਵਾਨ—ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ Ṛgveda ਅਤੇ Yajurveda ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੰਡਾਕਿਨੀ 'ਤੇ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੰਡਾਕਿਨੀ 'ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੋ। ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਪਾਪ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਕੇਵਲ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੰਡਾਕਿਨੀ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰਾਦ्ध ਕਰੇ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਦਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਆਂ। ਉਸੇ ਪਾਗਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਰਹਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡਿੱਬੇ ਅਤੇ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿ ਇਹ ਵਰਤ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ? ਕੀ ਇਹ ਵਿਵਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ? "ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਉਡਾਓ; ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਯਾਲੂ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋ।" ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੇ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਲਾਠੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਰਹੇਗਾ, ਨਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ, ਨਾ ਗਿਆਨ। ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਭਿਖ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਮੇਂ ਦਯਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਿਆ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਫਿਰ, ਜਦ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਸਮਝਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਰੋਵਰ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯ ਸੂਤਰ ਪੜ੍ਹਿਆ। "ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਯਮੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹਨ।