ਮੇਰੇ ਦੋ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਅਸਲਤ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਉੱਚੀ ਸਫਲਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਜਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ੍ਰੀਕੰਠ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ ਵੱਲੋਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ—ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ; ਅਤੇ ਕਪਰਦਿਨ ਨੇ ਉਥੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ।” ਫਿਰ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਏਣ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਸੀ। ਕਪਰਦਿਨ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣ ਆਇਆ। ਉਥੇ, ਕਪਰਦਿਨ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ।” ਕਪਰਦਿਨ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਮਹਾਦੇਵ ਹੈ, ਨਦੀ ਸ਼ਿਪਰਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਖੋਪੜੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਅਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਖੋਪੜੀ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। “ਇੱਛਾ ਕਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।” “ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖ।” ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਦਾਤਾ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ।” ਉੱਜੈਨੀ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇੱਕ ਵਸਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਫਲ ਅਤੇ ਪੂੜੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ, ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਗਵੈਦ ਅਤੇ ਯਜੁਰਵੈਦ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ। ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੰਡਾਕਿਨੀ 'ਤੇ ਵੀ ਹੈ। ਮੰਡਾਕਿਨੀ 'ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉ। ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਪਾਪ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਅਸ਼ੁਧਤਾ—ਇਹ ਸਿਰਫ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਡਾਕਿਨੀ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰਾਦ्ध ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਦਾਦਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ। ਉਸੇ ਪਾਗਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡਿੱਬਿਆਂ ਅਤੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿ ਇਹ ਵਰਤ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ? ਕੀ ਇਹ ਵਰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਕੀਤਾ? “ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਅੱਜ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।” ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਯਾਲੂ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ।” ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਾਯਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ...