ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉੱਜੈਨੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਕੂਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਸਵੈਮ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਉੱਪਰੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗ੍ਰਹ, ਸੂਰਜ, ਤਾਰੇ, ਯਕਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਵਾਯੂ—ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਮੇਰੇ ਦੋ ਰੂਪ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਹੀ ਤੱਤ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕੁਰਬਾਨੀ (ਯਜਨਾ) ਦੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਸ੍ਰੀਕੰਠ, ਪਾਰਵਤੀਪਤੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ; ਅਤੇ ਉਥੇ ਕਪਾਰਧਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ।’ ਫਿਰ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਯਣ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ। ਕਪਾਰਧਾਰੀ (ਸ਼ਿਵ) ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਯਜਨਾ-ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਥੇ ਕਪਾਰਧਾਰੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ।’ ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਪ੍ਰਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ-ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਕਪਾਲ (ਖੋਪੜੀ) ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋਮ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ? ਉਹ ਕਪਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਪਾਲਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੰਗੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਰਮ ਥਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖੀ।" ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ, ਵਰਦਾਤਾ, ਇਹ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਸਭ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ।" ਉੱਜੈਨੀ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਵਸਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਉਥੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਫਲ ਅਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਗਵੇਦ ਅਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾਮਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਿਹੜਾ ਪੁੰਨਿ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬੋਲੀ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਪਾਪ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਪਰਾਧ—ਇਹ ਸਭ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਆਂ। ਇਸੇ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਅਲੌਕਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।