ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਲੀ ਗਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਤ੍ਰਿ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਚੇਲਾ ਹੋਵੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਜੋ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਦੋਂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਇਹ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਅਡੋਲ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਦੀਮਕ ਦਾ ਟੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਟੇਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਟੇਲੇ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਂ ਬੜੀ ਦੁਖੀ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਦਲ-ਦਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਸੀ।" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਦੀਮਕ ਦੇ ਟੇਲੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ..." ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਉੱਥੇ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੋਂ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਵਿ ਰਚਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ 'ਵਾਲਮੀਕੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਵਾਲਮੀਕੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮਕ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਲਿੰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਲੌਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਰਗੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਦਹਵੀਂ ਤੀਥੀ ਨੂੰ ਤਿਲ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕੇਸਰ ਆਦਿਕ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨੌਮੀ ਨੂੰ ਚੂਡਾਮਣੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ਵਰ, ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ, ਗਰਗੇਸ਼ਵਰ, ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ, ਚੂਡਾਮਣੀਸ਼ਵਰ, ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਪਚੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕੋਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਪੂਜਨਯ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ ਵਣ ਦਾ ਮਾਪ ਦੱਸੋ।" ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" ਉਹ ਜੰਗਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਮਹਾਬਲੀ ਦਵਾਰਪਾਲ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਪਿੰਗਲੇਸ਼ਾ ਬਚਪਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਕਾਇਆਵਰੋਹਣੇਸ਼ਵਰ ਖੜੇ ਹਨ। ਮਹੇਸ਼ਾ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।