ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਪਰੰਤੂ ਲੁਕਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਉਤਮ ਵਿਧੀਆਂ ਗੋ-ਪ੍ਰਤਾਰਾ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰਸ਼ੀਲ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੀਤਾਕੁੰਡ ਤੋਂ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਗੁਣਸੁੰਦਰ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪੁਤ੍ਰੇਸ਼ਟੀ ਨਾਮਕ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਭਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਉਹ ਦੁਲਭ ਦੁੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਕਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੰਜਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੁੱਧ-ਜਲ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇਸੇ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਜੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਥਾਂ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਥੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦਾ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਬਣਾਕੇ, ਵੈਦਿਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਦੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਤਮ ਰੁਕਮੀਣੀ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗਨਿ-ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹਰ ਸਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵੰਝਣੀ ਇਸਤਰੀ ਵੀ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਭ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਕਸ਼ ਉੱਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਧਾਰਣ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੁੱਲ ਅਤੇ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਕਮੀਣੀ-ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਵਾਯਵਯ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਕਸ਼ ਇਸਨੂੰ ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰਸਮ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।