ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੋਟীਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਾਵਪੂਰਨ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਹੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖੋਪੜੀ (ਕਪਾਲ) ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਤ ਨੇ ਨਿਰਲੋਭ ਹੋ ਕੇ ਅੱਧੇ ਅੱਧੇ ਕਦਮ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਪਿਲੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਨੁਮਤਕੇਸ਼ਵਰ—ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂ—ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਪੈੱਪਲਾਖ੍ਯ, ਜੋ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਭਗਤ ਨੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਪਨੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੌਂਕਸ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਦੇ ਮਹਾਦੇਵ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਰੋਸ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਕੁਲੀਸ਼ਾ, ਜੋ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਤੂਲਾ ਫਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਗਦਿਆਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਲਈ ਉਪਾਸਿਤ ਹੋਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਲੇ ਪੈੜੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ ਸਰਵੋਚਤ ਸੁਆਮੀ ਵਿਘਨਨਾਸ਼ਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੰਘਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਉਹ ਦੰਡਪਾਣੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੁਰਵਾਸਾ ਰੂਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪ੍ਰਾਣ ਰੋਕ ਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣੇ ਪੈਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਬਹਿਰਾਪਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਤ ਨੇ ਭਾਵਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲਵੋ।" ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਸਮੇਤ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਵੈṁ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਇਥੇ, ਤੀਰਥ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਰਲੋਭ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਦੁੱਗਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਰੀਬ, ਲਾਚਾਰ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।