ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੰਕਰ-ਆਦਿਤਯ ਰੂਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਵਰਸੀ। ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਏ। ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ-ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾਂ ਹੀ ਬੁਢਾਪਾ, ਮੌਤ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਤਕਲੀਫ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਪ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਪਣੇ ਕਪਾਲ ਪਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਉਥੇ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਤ੍ਰ ਧੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਣਮੁੱਲ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਤੇ ਉਹ ਪਾਤ੍ਰ ਤੁਰੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਫਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਜੌ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਖੀਰ ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਮੜੀ ਅਤੇ ਦਾਲ ਨਾਲ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਅਮਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਖੁਦ ਸਵਯੰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਵਾਰਾਣਸੀ ਜਾਂ ਗਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਸਾ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ—ਨੌਵੀਂ, ਅੱਠਵੀਂ, ਅਮਾਵੱਸ ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਸਰਪਾਂ, ਜਮਾਤਾਂ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਨੂੰ—ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ੍ਰਾਦਧ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਧਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਮਨੁ, ਯਯਾਤੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਵਿਆਸ ਤੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕੇਵਲ ਇਸ ਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਜਿਤਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਚਮਤਕਾਰੀ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਮੈਲਮਸ, ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।