ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਚਾਰ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ: ਇਕ ਲੂਣ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਇਕ ਮਿੱਠਾ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ?" ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ’ਤੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੋ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ’ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਸ਼ਾਲਮਲੀ ’ਤੇ ਗੰਨੇ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਅੱਠ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ’ਤੇ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਗੋਲ ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਦਰਸ਼ਨਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾਲਭਿਆ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ?" ਦਾਲਭਿਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਵੈ-ਭੂ ਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" ਦਾਲਭਿਆ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਨੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ’ਚ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਵੰਤੀ ਜਾ, ਰਾਜਨ; ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।" ਮੈਰੂ-ਸਮਾਨ ਧਰਤੀ ’ਤੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਰਹੇਗੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ। ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸਮੁੰਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਥੇ ਰਾਜਸੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੇੜੇ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਦਾਲਭਿਆ ਨੇ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਧਰਤੀ ’ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ’ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਵਿਅਾਸਾ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਡਕਾ ਦੇ ਕੇਕ ਇੱਕ ਵੈਦ-ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਸੋਨਾ ਵੀ ਵੈਦ-ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੋਹਫੇ ਤੇ ਫਲ ਦੇ ਕੇ ਅਰਘਿਆ ਚੜ੍ਹਾਉ। ਦੁੱਧ, ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਦਿਓ। ਇਕਸ਼ਵਬਧੌ ’ਤੇ, ਪਿਆਰਾ ਗੁੜ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਭਾਗ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਖੋਪੜੀ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਰਤਿਆ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਥੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਠਵੀਂ ਚੰਦ ਦੀ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਾਸਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਭੋਜਨ, ਨੌਂ ਮੁਠੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਓ। ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਗੁਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਮੈਂ ਵਰਦਾਤਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੰਗੇਗਾ, ਦਿਆਂਗਾ।" ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਇੱਥੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਹਨ...