ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ “ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਈਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੇ ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਵਿਖੇ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਦਾ ਅਡੋਲ ਵਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਇਲਮ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਜੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਲੋਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਆਯੋਧਿਆ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਸਕਣ। ਕਦੇ ਵੀ, ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਨਾ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਹ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਵਸਤਰ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਧਰਮੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਦੈਵੀ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਜਪ, ਹਵਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤਰ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਘਿਉ ਜਾਂ ਤਿਲ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਦੀਵਾ ਚਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਯਗ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ, ਜੋ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਅਗ્નਿਹੋਤ੍ਰ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਬੜਾ ਅਦਭੁਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਦਸ ਸੋਨਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਦਸ ਸੋਨਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਗੂੰਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪਰੰਤੂ ਲੁਕਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤਮ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਵਿਖੇ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਸਿਤਾ ਕੁੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਗੁਣਸੁੰਦਰ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਪੁਤ੍ਰੇਸ਼ਟੀ ਨਾਮਕ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਪਾਇਸ ਭਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਹਿੱਸੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪਾਇਸ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਦ ਪਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਫਲ ਮਿਲਿਆ।