ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨਾਰਦ ਜੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਇਕੱਠ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਇੰਨਾ ਸ਼ੋਰ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੰਗ ਲਵੋ; ਇੱਥੇ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਅਪਵਾਦੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਤੋਲ ਤਿਲ ਜਾਂ ਨਮਕ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਗੁੜ ਜਾਂ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਗਿਆਰਾਂ ਜੋੜੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵੈਤ੍ਰਾ ਘਾਸ ਦੀ ਕੰਧੀ, ਚੋਲੀ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ। ਆਸ਼ਾੜ, ਸਾਵਣ ਜਾਂ ਭਾਦੋਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਦੀ ਨਾਰੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਰੀ, ਤੋਲ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰੇ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਸੰਦਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਇਹ ਜੋੜਾ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋੜਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇੱਥੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸੁਗਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਮਹੇਸ਼ ਸਰੋਵਰ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ..." "ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ ਦੈਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਖੋਪੜੀ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਗਮਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਖੋਪੜੀ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।" "ਫਿਰ, ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੱਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਕੰਬ ਪਈਆਂ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਹੇਸ਼ ਦੈਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਦਿੱਸਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੋ!'" "ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਆਉਂਦਾ ਦਿੱਸਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਦਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਚਨ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਉਸ ਖੋਪੜੀ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਭੈਰਵ ਜਨਮ ਲਏ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸੀ।" "ਉਸ ਤੋ, ਖੋਪੜੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਖੋਪੜੀ ਥਾਪੀ ਅਤੇ ਫਾਟੀ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਹੋਇਆ। ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਸਰੋਵਰ ਉਥੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਠੰਢਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਰਮ, ਜਾਂ ਉਬਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਜ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆਏ ਸਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਮਹੇਸ਼ ਦੈਤ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੋਏ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।