ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਨ ਤਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨ ਹੀ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰੰਭਾ, ਮੈਨਕਾ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਅਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲੀ, ਸੂਰਯਦੱਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਾਖ਼ਸ਼ੀ, ਚੰਦਰਾ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਇਕ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਨਸ਼ਵਰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਕਿਉਂ?" ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਨਪੁੰਸਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਇਕ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਆਇਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਉਰਵਸ਼ੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇੰਨਾ ਸ਼ੋਰ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੁਣ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇਸ ਅਸ਼ੁਭ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਸ਼ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਤੋਲ ਤਿਲ ਜਾਂ ਨਮਕ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗੁੜ ਜਾਂ ਸ਼ਹਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਰਾਂ ਜੋੜੇ ਭੋਜਨ ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਤ੍ਰਾ ਘਾਹ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ, ਚੋਲੀ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਹਨ। ਆਢ੍ਹ, ਸਾਵਣ ਜਾਂ ਭਾਦੋਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੀ ਮਹਿਲਾ, ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਤੋਲ ਸਮੇਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜੋੜਾ ਇਸ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਜੋ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ ਸਰੋਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਦ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ... ਹੁਣ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰ ਮਹੇਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ? ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਖੋਪੜੀ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਖੇਡ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਚਮਕਦੀ ਖੋਪੜੀ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੱਜਣਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੱਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਉਠੀ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਲੇਸ਼ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਭਿਆਨਕ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ।