ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਕਛੂਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਕਿ, "ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵਯ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਤਿੰਨੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਆਪੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲ ਪਏ, "ਇਸ ਦਿਵਯ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ—ਸਭ ਲਈ ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉੱਜੈਨੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈ ਗਈ ਹੈ?" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚਲੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦ੍ਰੋਹਣ ਹੈ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੈਤ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ ਸਨ। ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਚਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੋਪੜੀਆਂ ਡਿੱਗਣ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਈ।" ਫਿਰ, ਸਭ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਦਗੁਣਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਲੋਂ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ। ਤਪੱਸਿਆ, ਜੋ ਮਨ, ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।" ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਜੀਵ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਰ ਤੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ!" ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਹੜੇ ਵਰ ਬਹੁਤ ਦੁਲਭ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਤੇ ਕਾਫੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਟਿਆਂ ਅਤੇ ਮੱਥਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।" "ਕਾਲਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤੋ, ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਦੋ-ਅੱਖਰੀ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਖੋਪੜੀ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਹੈ। ਕਪਾਲਪਾਣੀ, ਜੋ ਭਿਖਸ਼ਾ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਰੱਖਦਾ, ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਲੱਗਾਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਮਿੱਟੀ, ਰਾਖ ਤੇ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਆਪ ਵੀ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਪਾਲ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤੇ ਅਚੰਭਤ ਹੈ।