ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਨਿਮਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਗ੍ਯ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਸੀ, ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਲਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ, ਸਭ ਦੇ ਮੰਗਲਕਾਰਕ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਅਚੰਭੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦਾਨ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਆਹਾਰ, ਸੰਪੰਨਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਯਤਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਕਮੰਡਲੁ ਲੈ ਕੇ, ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆੰ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਨਿਰਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਣਿਮਾ ਆਦਿਕ ਅਨੇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋਗਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਘਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਕਾਂ, ਬਗਲੇ ਤੇ ਚਮਗਾਦੜਾਂ ਦੇ ਭਯਾਨਕ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਾਕਾਰ, ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਜਟਾਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ, ਦੋ, ਕਈ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ ਕਾਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ, ਦੋ, ਕਈ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੋਰੇ, ਕਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ-ਕਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ-ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰਾਂ — ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਪੱਟੀਸ਼ਾਂ, ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰ — ਨਾਲ, ਗੱਦੇ, ਮੁਗਦਰ, ਪੱਥਰ, ਓਖਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਥੀਂ, ਡੋਲ, ਭੰਭਾ, ਭੇਰੀ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਵੀਣਾ, ਪਣਵ ਅਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਹੋਰ ਸਾਜ ਜਿਵੇਂ ਹੁਡੰਕਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਿਕਾ ਆਦਿ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਗਣਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੌਸਲਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਸਿਰ ਤੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਜਮੀਨ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਤੁਸੀਂ ਨੰਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਮ੍ਰਿਦੁ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਅਤੇ ਭਾਲਾ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਅੰਦਕਾਸੁਰ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਸਰਵੋਚਤਮ ਸ਼ਾਸਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਯ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਰਵਰੂਪੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਸਰਵਰੂਪੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਿਰਾਕਾਰ, ਸੋਹਣੇ, ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।