ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭੜਕ ਉਠੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ 'ਅ', 'ਇ', ਅਤੇ 'ਉ' ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਅੱਗ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਸੀ, ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਇਸ ਤੀਬਰਤਾ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਤੇਜ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਅੱਗ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਚਮਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਮੋਹ ਦਾ ਵੰਸ਼ੀਕਾਰ ਅਤੇ ਮੋਹ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉਪਰ ਵੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ, ਬੱਦਲ-ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅੱਗ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਯਜਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਪਤ Vaiśvānara ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਪਰ ਵੱਲ ਭੜਕਦੀ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਰਾਹ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਦ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ; ਤੇਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਤੂੰ ਹੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਅਦਿੱਖ, ਉੱਤਮ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੂਲ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ—ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ। ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਪਾਲਨ ਲਈ ਨਕਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ—" "ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿਆਂਗਾ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਧਨਵੰਤ ਮਿਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰੋ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਬਣੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹਰੀ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਉਪਰ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਵੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਹ ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ।" ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਯਜਨਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੋ ਅੱਗਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਚਲ ਪਈਆਂ।