ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਠੰਢੀ ਸਬਾਅ ਅਤੇ ਚੰਦਨੀ ਵਰਗੀਆਂ ਠੰਢੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੋਣ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ "ਇੱਥੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਆ" ਆਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਅੱਗ, 'ਉ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਅੱਗ, ਉਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਅੱਗ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਪਰ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਗ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣੋਗੇ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਮੂਲ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭ੍ਰਮ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਛ ਉੱਗ ਪਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ 'ਅ', 'ਇ', 'ਉ' ਅੱਖਰ ਵੇਖੇ। ਉਹ ਅੱਗ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ—ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ, ਤੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸ—ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ। ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੀ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਦੇ ਧਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੋਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਬੱਦਲ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯਗਿਆ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਯਗਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਲਪਕਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ: "ਮੈਂ ਤੂੰਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਲੇ। ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਖ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ।" ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਅੱਗ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਾ-ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਅਵਸਥਾ—ਇਹ ਸਭ ਬਣਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਜਾਪ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਲਾਲ ਚਟਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਸਤਕ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦੇ ਮੂਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਨੁਕਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।" ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।" "ਪੁੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" "ਉਸਨੂੰ ਧੰਨ ਮਿੱਤਰ ਮੰਨੋ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਹੋਈ।