ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਂਏ ਪਾਸੇ, ਮਹਾਂਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਕਮਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵੇਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵਾਪਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਔਰਤਾਂ ਰਾਜਾ ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈਆਂ। ਭਰਤ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ-अपने ਹੋਮ-ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਚਲੇ। ਮੰਤਰੀ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਉਂ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ-ਜਨ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਏ। ਸਭ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਕਰ ਲਏ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰਾਜ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਭਾਲੂ, ਵਾਨਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵ ਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਾਈ। ਜੋ-ਜੋ ਜੀਵ, ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਐਸਾ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਨਾ ਹੋਵੇ—even ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਜੀਵ ਵੀ। ਫਿਰ, ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ, ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਕੁਤਸਥ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਹ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਹੰਗਮ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਵਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਭਾਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦਾ ਜਲ ਛੂਹਿਆ। "ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ," ਐਸਾ ਉਥੇ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ। "ਤੁਸੀਂ ਅਕਲਪਨੀਆ, ਮਹਾਨ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅਚੰਭਾ ਹੋ, ਜਿਹੜਾ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਤਗਣ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ, ਸੁਪਰਨ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਅਤੇ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ—all ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਤਦ, ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ।" ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਦਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਸੰਤਾਨਕ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਗ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।" ਉਹ ਸਭ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਥੇ, ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਏ। ਉੱਚਤਮ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ; ਉਹ ਸਾਰੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਸਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।