ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਧਰ ਦੀ ਲਪਟ ਰੋਕ ਲਈ ਗਈ। ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੇ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਭੜਕਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਛੱਡ ਦਿਤੀਆਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਰੋਕਿਆ?" ਇਸ ਉੱਤਰ 'ਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਤੋਖ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੱਗ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅੱਗ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਕੰਮ ਲਈ ਸੀ। ਅੱਗ ਨੇ ਉਹ ਸਰੀਰ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੰਤੋਖ ਹੈ, ਨਾ ਸੁਖ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੀਕ ਨਾਲ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ। ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਇਹ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਦਇਆ ਆ ਗਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਇੱਛਾ, ਉਹ ਕਾਰਜ, ਅੱਗ ਲਈ ਨਿਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਚੀਕ ਦੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉਠੀ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਾਹਰ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ—"ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਾਂਗਾ," ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਜਾਂ ਉਪਹਾਸ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਚੀਕ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ 'ਇ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਫਿਰ 'ਉ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਵੀ ਇਹੀ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਥਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਕਰਕੇ ਅੱਗ ਨੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ, ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ..." ਉਹ ਵੀ, ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਥਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਅੱਗ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਦੀ ਸੁਧ ਉਚਾਰਣੀ ਬੋਲੋ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੀ ਬੋਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗਲਤ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ 'ਅ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਥਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—" ਅਤੇ, "ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਦੇਖ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—" ਫਿਰ, 'ਇ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਨਰਮ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ—" "ਠੰਢੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਠੰਢੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚੰਦਰਮਾ ਬਣ ਜਾਵੇਂ।" "ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਜੋਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।" "ਆ, ਆ," ਆਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਉ' ਅੱਖਰ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਬਚਨ ਆਖਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਗ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਂਗਾ।" "ਜੇ ਇੱਥੇ, ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਮੂਲ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੋਹ ਦੇ ਭ੍ਰਮ ਕਰਕੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੈ।