ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉਠੀ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਆਨੰਦ ਕਿਵੇਂ ਉਠਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।" ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ! ਇਸੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਨੰਦ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉਠੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਯੋਧਿਆ ਨਗਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ? ਕਿਹੜੇ ਸਥਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਤੇਰੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਆਯੋਧਿਆ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 'ਅ' ਅੱਖਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ ਅਤੇ 'ਯ' ਵਿਸ਼ਣੂ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਮਹਾਪਾਪ ਕਰ ਬੈਠਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਗਰੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਗਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ?" "ਇਹ ਨਗਰੀ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਾ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਸੀਮਾ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਤੱਕ ਹੈ, ਜੋ ਆਸਾ ਨਦੀ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੱਛੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਨਗਰੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰਾ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਿੱਠ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਨਗਰੀ ਕਿਵੇਂ ਇੰਨੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ?" ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵਿਸ਼ਣੁਸ਼ਰਮਨ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਯੋਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਆਯੋਧਿਆ ਆਇਆ, ਇਹ ਮੰਨ ਕੇ ਕਿ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰੇਗਾ। ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" "ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਲਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ। ਹਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ।" "ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ। ਵਿਸ਼ਣੁਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ—'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਅਚਿੰਤਯ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਨਮ ਦੇ ਤਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਕੈਟਭ ਦੇ ਮਾਰਨਹਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਨਾਰਾਇਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹਵਨ, 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਣ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਯੱਗ ਦੀ ਅੱਗ ਹੋ। ਹੇ ਮਾਧਵ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਉਧਾਰੋ। ਮੰਦਰਾਚਲ ਧਾਰੀ, ਮਧੁ ਦੇ ਮਾਰਨਹਾਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" "ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਗਰੁੜ ਤੇ ਆ ਬੈਠੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੇ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।" "ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।