ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ—even ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਜੇ ਉਹ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਵੰਜਾ ਚੌਕ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਭਾਗ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੱਤਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ 'ਅਵਿਭਾਜਿਤ ਖੇਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦੇ ਵਰਨਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਤੀਰਥ ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਜੋ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਜੋੜੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ 'ਉਮਾਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਨਨ, ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਭਾਗ, ਸਤਵੀਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ, ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਤੇਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੰਦ ਗੰਧ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਕਿ ਬਿਨਾ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ, ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਨ੍ਹਾਇਆ; ਥੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੰਦ ਗੰਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਣਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ 'ਮਹੌਜਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ' ਦਾ ਵਰਨਨ, ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਭਾਗ, ਸਤਵੀਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ, ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਉਥੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਚਾਹਿਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਿਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਿਆ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਤਮ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣਾ ਚੁਣਿਆ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਕਥਾਵਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼ਾ ਆਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਮੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇੱਕ ਰਾਹ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਇਜ!" ਲੋਮਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਯਾ ਆਈ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ।" "ਇੱਥੇ ਹੀ, ਮੈਂ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਲਿਆਉਂਗਾ।" "ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਨ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲਈ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਜੰਬੂ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ 'ਜੰਬੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਨਨ, ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਭਾਗ, ਸਤਵੀਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ, ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਉਥੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ 'ਗੰਗਾਧਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਨਨ, ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਭਾਗ, ਸਤਵੀਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ, ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੰਗੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਜਲਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਜਦ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆ ਗਈ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਿਵਿਰ ਦੇਖਿਆ। ਇਹ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੋਏ ਵਡੇ ਉਤਪਾਤਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਤੀ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।