ਜਿਵੇਂ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂ ਗਿੱਲੀਆਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਹਰ ਤੀਰਥ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ! ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੈਮਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਕ੍ਰਵਾਪੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸਾਕੇਤ ਨਗਰੀ ਦੇ ਲੋਕ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਕਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਗਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ, ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬੰਦਰਾਂ, ਜੋ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਗੁਪਤਚਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ—ਉਹ ਬੰਦਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ—ਸਾਰੇ ਬੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸੇਨਾ-ਪਤੀ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਡੇ ਬਿਨਾ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਮ—" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਭਾਲੂਆਂ, ਬੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਜਦ ਤੱਕ ਜੀਵ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਤੱਕ, ਹੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਇਹ ਰਾਜ ਚਲਾਉ—ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਕਰੀਂ।" ਫਿਰ ਰਘੁਕੁਲ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ: "ਜਦ ਤੱਕ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਕਹਿਣਗੇ, ਹੇ ਬੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈੰਦ ਅਤੇ ਦ੍ਵਿਵਿਦ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ।" ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਦ ਅਸੀਂ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ। ਜਦ ਰਾਤ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਯੱਗ-ਅੱਗੀਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਸੂਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰਿ ਰਹੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲੇ, ਨਾ ਅਸ਼ੁਭ। ਰਾਮ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਲਕੜੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ। ਉੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਤਾਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵੇਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਖੜੀ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਦਰ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਈਆਂ। ਭਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਮਹਲ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ। ਫਿਰ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਯੱਗ-ਅੱਗ ਨਾਲ, ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਚਲੇ। ਮੰਤਰੀ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਚਲੇ। ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀ।