ਇੱਥੇ, ਸਿਰਫ ਅਟੁੱਟ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼, ਇਸ ਪਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇਜ ਕਰਾਮਾਤ ਵੇਖੀ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ' ਨਾਮਕ ਤਿਰਵੰਜਾ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤਿਰਪਣਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਯਜਨ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ "ਮੈਂ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਪਰ, ਬਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਦਮਯੋਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤ੍ਰਿਪੁਸ਼ਕਰ ਲਿਆਓ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਦਿਓ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਐਸੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪੁਸ਼ਕਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉੱਤਮ ਸਾਵਿਤਰੀ ਕੁੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਤ੍ਰਿਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ' ਨਾਮਕ ਚੌਂਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਬਲਦ-ਧਵਜੀ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਅੰਧਕਾਸੁਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਉਥੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਰੁਦ੍ਰ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ' ਨਾਮਕ ਪੰਜਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਗੁਫਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਗੁਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ' ਨਾਮਕ ਛਪੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਜਿਸ ਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਨੋਰਥਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਉਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ਚੀ ਜੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਪਰ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਸੁਭ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਫਲਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਅਵਿਯੋਗ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ' ਨਾਮਕ ਸਤਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਧੁੰਧੁਮਾਰ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਮਾ-ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਉਮਾਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ' ਨਾਮਕ ਅਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਤੇਜ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਗੰਧ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ— ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਚਿਤ ਅਧਿਆਇ, ਜਿਵੇਂ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।