ਪਿਛਲੇ ਚੈਪਟਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਹਰਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਨਜ਼ਰੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਥੇ, ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਸਤਵਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਚੰਦ੍ਰੋਦਭੇਦਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੇ ਚੈਪਟਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਗੌਰੀ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਕੇਵਲ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ—ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ—ਜਾਣ ਲਏ ਕਿ ਗੌਰੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ: "ਜੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੀ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਬੀਜ ਗੌਰੀ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਾ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਭਵ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਦੇ ਹਨ: "ਤੁਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਕਰੋ।" ਫਿਰ ਵਾਯੂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਸਰਵ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਲੱਜਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੌਰੀ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੰਤਾਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਰਹੋਗੇ।" ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਯੂ ਇਸ ਥਾਂ ਆਇਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਗੌਰੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆਏ ਹਨ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ।" ਗੌਰੀ ਕਹਿੰਦੀ: "ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਇਥੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਾਸ ਰਹਾਂਗੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।" ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਖੁਦ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ, ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ ਹੋ; ਮਿਲਾਪ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਣੀ, ਇਸ ਤੁਰੰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ..." ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੀ ਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਗੌਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਗੌਰੀ ਜੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਾਨੀ ਪੀਕ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹਰਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਨਾਯਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹਰਾ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਨਾਯਕ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸਮੂਹ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਖਿਆਤ ਵਿਨਾਯਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਥੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ ਦੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲੌਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ, 'ਇਸ਼ਾਨੀ ਪੀਕ ਦੀ ਮਹਾਤਮ' ਚੈਪਟਰ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ, ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ, ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।