ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਉਸ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਸਤਰ—ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ—ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਨੰਦੀ ਧੁਜਾਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਇਸ ਅਸਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਇਹ ਜਲਾਸ਼ਯ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਚਲਦੇ ਜਾਂ ਅਚਲ ਜੀਵ ਹੋਣ, ਸਭ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਹੀ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਖ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। “ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਤਪੱਸਵੀ ਅਤੇ ਦ੍ਵਿਜ ਸਨ, ਉਹ ਖ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਲ ਦਾਨ ਕਰਾਂਗਾ।” ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ‘ਰਾਮਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ’ ਨਾਮਕ ਉਨੰਜਾ ਸਿਰੇ ਚੈਪਟਰ, ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ, ਇਕ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਨਾਲ, ਇਕ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਅਤੇ ਅੱਧ ਮਿਲੀਅਨ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇੰਝ ਹੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਡਰ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਜਾਪ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ‘ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ’ ਨਾਮਕ ਪੰਜਵਾਂ ਚੈਪਟਰ, ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚੰਦ੍ਰਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਸੂਰਜਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ। ਫਿਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਰਾਹੂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਭੇਦ ਕੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਇਹ ਰਾਹੂ, ਜੋ ਸਿੰਹਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਦੁਰਜੈ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਹੂ ਨੇ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਮਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਭੇਦ ਕੇ ਇਹ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਪਣਾ ਵਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਕਾਮਨਾਸ਼ਕ। ਰਾਹੂ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਪਕੜੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਣ ਤੇਰਾ ਨੇੜੇ ਆਵੇ, ਤਦ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਰਤਾ ਭੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗ੍ਰਹਣ ਆਵੇ, ਮੇਰੇ ਵਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਥਾਂ ‘ਚੰਦ੍ਰੋਦਭੇਦ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਗ੍ਰਹਣ ਆਵੇ, ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ— ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।