ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਜਲ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ "ਕੁਲਸੰਤਾਰਣ" ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਉਧਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ, ਦੈਵੀ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਕੁਲਸੰਤਾਰਣ ਤੀਰਥ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਹਿਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪੂਣਯਤਾ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਕੁਲਸੰਤਾਰਣ ਤੀਰਥ" ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਹੋਣ ਤੱਕ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਥਿਆਰ, "ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ", ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਨੰਦੀਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ, ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਇਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਇਹ ਜਲਾਸ਼ਯ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚਲ ਰਹੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਚਲ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪੂਰਨ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ ਦਾ ਪੂਰਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਥੇ ਰਾਮਾ ਨੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਉਸਨੇ ਇਕਵੀਹ ਵਾਰੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਚੋਟਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇਕਵੀਹ ਵਾਰੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਸਨ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਲ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਰਾਮਤੀਰਥ" ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੀਹ ਲੱਖ ਪੰਜ ਲੱਖ ਤੀਰਥ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੂਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਡਰ ਜਾਂ ਤਕਲੀਫ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਜਪ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਕੋਟਿਤੀਰਥ" ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇਵ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚੰਦ੍ਰਗ੍ਰਹਣ ਤੇ ਸੂਰਜਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ। ਫਿਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਸ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਇਹ ਰਾਹੂ, ਜੋ ਸਿੰਹਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰਾਹੂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਰਬੁਦਖੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।