ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ। ਇੰਦੁਮਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾਮ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਸੱਚ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ’ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।” ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵਜ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਕਹੀ ਗਈ। ਜੇਕਰ ਪੂਰਵਜ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਣ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇੱਥੇ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ’ਤੇ, ਸੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁਝ ਪਾਪਮਈ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸ ਆਦਿ, ਉੱਤੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਓਗੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਤ ਦਾਨ ਦਿਓਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਥ-ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਫਲ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।” ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਬਚ ਗਏ ਹਾਂ।” ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਤੀਰਥ-ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਿੱਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ-ਤਿਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਨੂੰ “ਕੁਲਸੰਤਾਰਣ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ—ਇਹ ਥਾਂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਦਿਵਿਆ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਕੁਲਸੰਤਾਰਣ ਤੀਰਥ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਗਿਆ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸ਼ਚਰਜ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਰਥ-ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, “ਕੁਲਸੰਤਾਰਣ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮਯ” ਦੇ ਚੌਂਤਾਲੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ੍ਰੀ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ 81,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮਾਨਵ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਲੀਨ ਹੋਣ ਤੱਕ, ਇੱਥੇ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਘੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਮਹਾਦੇਵ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਹਨ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਇਸ ਅਸਤਰ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਇਹ ਜਲਾਸ਼ਯ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚਲਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਚਲ। ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤ੍ਰ-ਕਰਮ ਦਾ ਪੂਰਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।” ਇਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ, ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕੋ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜਖਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਕੋ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ, ਕੁਲਸੰਤਾਰਣ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਅਤਿ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।