ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਥੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਉਚਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਅਰਬੁਦਾ, ਗੌਤਮੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਹੀ ਗੌਤਮ ਆਸ਼ਰਮ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਚੌਂਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਖੰਡ ਦੇ ਅਰਬੁਦਾ ਉਪਖੰਡ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ! ਦੱਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ, ਇਸ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰ ਅਪ੍ਰਸਤੁਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਨੇਕੀ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ, ਦੋਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਮਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਦੇ ਪੀੜਤ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਦਾਨ, ਯਜ, ਤਪ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਪ੍ਰਸਤੁਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸਾਡੀ ਉੱਤਰਨ ਲਈ, ਕੁਝ ਭੀ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰ—ਸਾਨੂੰ ਤਾਰ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰੇ ਰਾਜ, ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਭਲਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?" ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਅੱਜ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਤਾਣਿਆ। ਹੁਣ ਦੱਸ ਹੋਰ ਦੱਸ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ।" ਇੰਦੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਨ! ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਕਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੁਲਾਏ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਫ਼ ਦੱਸ ਦੇਵੋ। ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਭੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ। ਤੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਦਾਨ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਮਿਤਵਤਾ ਰੱਖੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।