ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਰੋਵਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ। ਇਥੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਗਜਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਤਪस्या ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਇਰਾਵਤ ਵਗੈਰਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰੀ। ਇਥੇ ਗਜ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਦ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਮੁਕਤੀ ਦਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵਖਾ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਵਿਆਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਗੌਤਮ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗੌਤਮ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਅਕਾਇਆ ਵाणी ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ: "ਹੇ ਸ਼ੁਭ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।" ਗੌਤਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਦਾ ਇਥੇ ਵਾਸ ਹੋਵੇ।" ਵाणी ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਨੂੰ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵाणी ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਜੋ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਦ ਦੇ ਘਟਣ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਰਬੁਦਾ 'ਤੇ, ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰੁ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਥੇ ਗੌਤਮ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਦਸ ਪੂਰਵਜ, ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਮਨੁੱਖ, ਸਭ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਅਪ੍ਰਸਤੁਤ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਨੇ ਧਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਜਾਂ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਮਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸੁੱਤਿਆਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਦਾਨ, ਯਜ, ਤਪ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਵੰਸ਼ਵਾਦੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭਗਤਿ ਕਰਕੇ। ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਾਪੀ, ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਪੂਰਵਜ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ, ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸੁਖ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ, ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣੀ।" ਫਿਰ, ਦਸ ਹੋਰ ਜਣੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ, ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਖੰਡ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅੰਸ਼, ਅਤੇ ਸਕੰਧ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉਕਤ ਚੈਪਟਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈਆਂ।