ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਨੰਦਮਈ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਪਿਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਉਸ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਉੱਡਾਲਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ 'ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਗਗਜਾਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਹ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀਆ ਏਰਾਵਤ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਹੋਈ। ਇਥੇ 'ਗਜ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਦੁਸ਼ਕਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ 'ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵਖਾ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਬੁੱਧਿਮਾਨ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ 'ਵਿਆਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੌਤਮ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਇਕ ਸਮੇਂ ਗੌਤਮ ਨਾਂਕ ਰਿਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਨ। ਜਦ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਅਚਾਨਕ ਫਟ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਅਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ: "ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।" ਗੌਤਮ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵਸੇ ਰਹੋ।" ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਆਈ, "ਜੋ ਭੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਵਾਜ਼ ਰੁਕ ਗਈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਦੀ ਭੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ, ਗੌਤਮੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪੂਜਾ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਥੇ 'ਗੌਤਮ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦਸ ਪੂਰਵਜ, ਦਸ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ, ਸਭ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਅਪਰਸਤੁਤ ਨਾਂਕ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਧਨ ਸੱਚੇ ਜਾਂ ਝੂਠੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।