ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਰਕੰਡਾ ਨੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ?" ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਬੱਚਾ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਅੰਦਰ ਨਿਸਚਤ ਹੀ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।" ਮਰਕੰਡਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ। ਮਰਕੰਡਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ—"ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਪਾਠ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ…" ਫਿਰ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ—ਚਾਹੇ ਬੱਚਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ—ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇਂ," ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਚਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਆਂਗੀਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਬੱਚਾ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਸੋਚੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀ ਸਕੇ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਏ। ਪਰ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ— ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਵੀ, ਦੂਰੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਹੇ ਦੇਵ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ। "ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖ,"—ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਰਕੰਡੂ, ਉਥੇ ਸੀ। "ਹਾਏ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ!" ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਚੀਖਦਾ ਹੈ। "ਉਸ ਨੇ, ਲੋੜੀਂਦੇ ਕਰਮ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ?" ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਬੱਚਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਰਕੰਡੂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਲੰਬੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਵਰਤਾਂ ਪੁੱਛਿਆ। "ਮੇਰੇ ਲਈ, ਸੱਚ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਮੈਂ ਵੀ ਚਤੁਰਮੁਖ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਰਕੰਡਾ, ਤੁਰੰਤ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉੱਚਤ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਵਿੱਚ, ਉੱਦਾਲਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਚੌਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।