ਇੰਦਰ! ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਲਿੰਗ ਤੇਰੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਕੰਮ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਇੰਦਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਜ ਵੀ, ਜਿਥੇ-ਕਿਥੇ ਵਜਰ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਸੀ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵਾਪਰੀ। ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਉਥੇ ਨਵੇਂ ਜੌਂ ਦੇ ਸੱਤੂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਲਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੋਈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਜੌਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਦਾਨ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਭੇਟ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਫਾਲਗੁਣ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਉਥੇ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਭਿਖਿਆ ਲੈਣ ਆਇਆ। ਪਰ ਰੋਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਵੇਂ ਜੌਂ ਦੇ ਸੱਤੂ ਬਣਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਰਾਤ ਹੋਣ ਤੇ ਸੁੱਤ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਸੱਤੂ ਚੱਕ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਭੀਮ ਸੀ, ਦਮਯੰਤਿ ਦਾ ਪਿਤਾ। ਉਹ ਹਰ ਸਾਲ ਫਾਲਗੁਣ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜੌਂ ਦੇ ਸੱਤੂ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗਾਲਵ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਸੱਤੂ ਹੀ ਕਿਉਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੱਤੂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸੱਤੂ ਕੁੱਤਾ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਜਦ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!" ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸੱਤੂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਕਥਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੀਰ ਵਾਲਖਿਲਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਥੇ ਲਿੰਗ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਦ, ਭੈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੇ ਕਾਸੀ (ਵਾਰਾਣਸੀ) ਦਾ ਰੁੱਖ ਕੀਤਾ। ਉਥੋਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਕੇਦਾਰ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੋਂ ਗੋਕਰਣ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਮਿਜੰਗਲ ਗਿਆ। ਕੀ ਲੰਬੀ ਲੰਬੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਗਿਨਣੀ? ਜਿਥੇ ਜਿਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਭੈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਾਂਦੇ, ਉਥੇ ਉਥੇ ਉਹ ਤੀਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੜ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ, ਅਡੋਲ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸਦੇ ਤੀਜੇ ਨੇਤਰ ਤੋਂ...