ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਵਾਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਪਰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣਦੀ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸੰਝੋਤਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੋ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਹਨਵੀ!" ਜਹਨਵੀ ਲਜਜਤ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ, "ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈ ਸੀ। ਫਿਰ, ਭਾਗੀਰਥ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਵਧ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜਾਣ ਗਈ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਲਈ, ਸੁਭਾਗਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।" ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।" ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਝੀਲ 'ਸ਼ਿਵ-ਗੰਗਾ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਗੰਗਾ ਚਲੀ, ਉਹ ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਚਲੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਝੀਲ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਇਹੀ ਘਟਨਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਦਾ ਇੱਕੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਵਿਆਲਖਿਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ? ਇਹ ਅਜਬ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਸਤੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਪੱਕੀ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਗਈ, ਕਾਮਦੇਵ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਆਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਦੌੜਦਾ ਆਇਆ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਡਰ ਕਰ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਆਲਖਿਲਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਨਰ ਸੀ। ਉਥੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਭਟਕ ਰਹੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਹਿੰਦੀ ਰਹੀਆਂ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੇਡੋ।" ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਕੁਝ ਨੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਪਰ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਲਿਆ। ਜਦ ਵਿਆਲਖਿਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ خاطر, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ-ਗਣ ਡਰ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਉਥੇ ਹੋਈ।