ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਨਿਵਾਸ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਗ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਪਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਦੈਵੀ ਸੁਖ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਆਏ, ਉਹ ਇਸ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਯਜਨਾ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ। ਅੱਜ ਵੀ, ਸ਼ਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਨਾਗੋਦਭਵ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਂਕਾ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ੮੧ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਜਿੱਥੇ ਜਹਨਵੀ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਦੋਂ ਆਈ? ਇਸ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲਿੰਗ, ਖੁਦ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੇਜ਼ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਥੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਗੌਰੀ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਸਬੰਧ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਹਨਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਉਪਾਏ ਸੋਚਿਆ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹੀ ਅਰਪਿਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਉਪਲੱਖ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਹ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਉਪਲੱਖ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ; ਪਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਸ ਤਪस्वੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਕਿਉਂ?" ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਹਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਦੇਵੀ, ਉਤਾਵਲੇਪਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇਖਿਆ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸੀ, ਪਰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਓਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਜਾਓ। ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਕਹਿਣ ਉਪਰੰਤ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਨ, ਜਹਨਵੀ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਹਿਲਾਂ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਿਅ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਭਗੀਰਥ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਵਧ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਗਈ ਹਾਂ।