ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਵਾਂਛਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਰਾਜਾ ਅਬੁਰਦਾ ਵਿਖੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ। ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਰਾਹੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸਵਰਗ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸਦਾ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਲਿਖਤੀ ਹੋਈ ਕਿਤਾਬ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਣ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਕਦਰੂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਸ਼ਾਪ ਬਾਰੇ ਸੁਣਕੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਰਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।" ਕਦਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਸਯੰਮ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਯਜੰਜ ਵਿਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਸਾੜੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹੋ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓਗੇ; ਚਾਹੇ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਪ ਉਸ ਪਹਾੜ ਅਰਬੁਦਾ ਵੱਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਭੇਦ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਅੰਦਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਦੇ। ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਝਾਂਜਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦੇ, ਕੁਝ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਸਦੇ। ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਬੱਚਿਓ। ਦੱਸੋ, ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿਸ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਰਪ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਯਜੰਜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।" ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਜਦੋਂ ਯਜੰਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਇਹ ਨਾਗ ਝੀਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਆਨੰਦ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ, ਉਥੇ ਮਿਲਣਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਕਈ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਯਜੰਜ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਅੱਜ ਵੀ, ਰਾਜਨ, ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਥੇ ਸ਼ਰੱਧਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਗਉਦਭਵ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਸੰਤਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਅਰਬੁਦਾ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।