ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭੈਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਪਹਾੜ ਅਰਬੁਦਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਬੁਦਾ 'ਤੇ ਭੈਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਅਦਭੁਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਚਮਕ ਦਾ ਕੋਈ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਭੈਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬੁਧਿਮਾਨ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ। "ਹੇ ਬੁਧਿਮਾਨ, ਜਲਦੀ ਜਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ," ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੁਧਿਮਾਨ ਦੂਤ ਤੁਰੰਤ ਗਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਮਹੀਸ਼ਾ ਨਾਮਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੋ—" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦੂਤ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਯ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਮੰਦ, ਨੀਚ ਦਾਨਵ ਮਹੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਖ ਦੇ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਤਨ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਾਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੂਤ ਪਲਟ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹੀਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਅਰਬੁਦਾ 'ਤੇ ਅਜੈਯ ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਸੈਨਾ ਬਣਾਈ। ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਥੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਯੋਧੇ ਸਵਾਰ ਸਨ, ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਘੋੜੇ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਰਥ ਉਡਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਰਧਰ, ਅਤੇ ਮਹਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਥੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਰਥ ਸਨ। ਫਿਰ, ਅਸੰਖ ਸੈਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। "ਤੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮਖੜੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ। ਤੇਰੀ ਤਪस्या ਬੇਮਤਲਬ ਹੈ, ਬੱਚੇ; ਜੋ ਚਾਹੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲਣ 'ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਲਚੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ "ਜਾ, ਜਾ!" ਆਖਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਹੀਸ਼ਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਰੀ, ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਹਾਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭੈਸਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਛਿੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭੈਸਾਂ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਥਚਾਲਕ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਅੱਜ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਸੰਕਟਮਈ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।