ਆਦਿ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਸਵੈ-ਭੂ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪ੍ਰਭੂ) ਨੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਵਜੋਂ ਰਚਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ, ਤਪ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਭਾਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮ-ਸਾਧਨਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਇਹ ਸੋਚ-ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ—"ਕਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ? ਕੀ ਉਹ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਮਹਿਲਾ, ਯਕਸ਼ੀ ਜਾਂ ਸਾਪ-ਸੁਰੂਪ ਨਾਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਤਮਾ?" ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਇਹ ਹੈ, ਹੇ ਧਨਵਾਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਕੁਆਰੀ ਕਨਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਉੱਥੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਿਸ਼ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਮਹਿਸ਼ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਕੁਆਰੀ, ਜੋ ਦੇਵੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਅਦਭੁਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਤਪੱਸਵੀ ਵੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਯੁਵਾ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਤੇਜ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਫਿਰ, ਮਹਿਸ਼ ਨੇ ਇਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੈਤ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ। "ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਜਲਦੀ ਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਤਪੱਸਵੀ ਨਾਰੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ।" ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਾ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮਹਿਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਰਮ-ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੋ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦੂਤ ਹਰ ਥਾਂ ਅਪਰਾਧ ਰਹਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਮੰਦ, ਨੀਚ ਦੈਤ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਉੱਦਮ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਾਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਅਤੇ ਆਸ਼ਚਰਜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੂਤ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਿਸ਼ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਅਜੇਹੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ ਜੋ ਅਜੇਤੁ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ-ਧਜੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ। ਉੱਥੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਾਥੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਯੋਧੇ ਸਵਾਰ ਸਨ, ਵੇਖੇ ਗਏ। ਘੋੜੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਰਥ ਅਜਿਹੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਉਡਦੇ ਮਹਲ ਹੋਣ। ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੱਡੇ-ਕੱਦ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਬਲ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਾਥੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਰਥ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਲੈ ਕੇ, ਦੂਰੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਤੀਰ ਵੱਢ ਗਏ। "ਤੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਮੁਖੀ, ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੀਆਂ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ-ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਢੁੱਕਵੀਂ ਨਹੀਂ, ਬੇਟੀ; ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਕਰ।" ਪਰ, ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਚੁੱਪ ਰਹੀ, ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ।