ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਧੁਪਾਰਕ ਅਤੇ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ?" ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੇਵਕ ਹਨ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ?" ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਸਵਾਗਤਯੋਗ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਜਿਗਿਆਸਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖੇ। ਚਾਹੇ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਜਾਂ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਰਬੁਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਕੁਲ, ਚੰਪਕ, ਆਮ, ਅਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਕਰਨਿਕਾਰਾ ਵਰਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਲ, ਜੈਕਫਰੂਟ, ਟਿੰਡੂਕ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ। ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ਹਨ। ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਰੁੱਖ, ਬੇਲ ਜਾਂ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।" "ਉੱਥੇ ਚਕੋਰਾ, ਮੋਰ ਅਤੇ ਚਾਤਕਾ ਵਰਗੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਮਗਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਮਨਮੋਹਣ ਝਰਨੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਪਤਲੇ ਕਮਰਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤਰੀਆਂ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਕਿੰਨੀ ਚਿਰ ਗੱਲ ਕਰੀਏ? ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉਹ supreme ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਹੀ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਦੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਉੱਥੇ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਉਹ ਸਤਰੀ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ ਸਤਰੀ, ਨਾ ਦੈਤ ਸਤਰੀ, ਨਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਤਰੀ। ਉਹ ਨਾ ਰਤੀ, ਨਾ ਪ੍ਰੀਤੀ, ਨਾ ਉਮਾ, ਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਾ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਨਾ ਸਰਸਵਤੀ ਸੀ।" "ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਵਧ ਗਈ। ਮੈਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਸਤਰੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਮਨ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ, ਤਪ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਬਣੀ ਰਹੇ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹੋ? ਕੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਤਰੀ, ਯਕਸ਼ੀ, ਜਾਂ ਸੱਪ-ਸਤਰੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ?" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਹੇ ਧਨਵਾਨ: ਉਹ ਇੱਕ ਕੁੰਵਾਰੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਤਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।