ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ, ਮਾਮੂ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਮੁਦਗਲ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਸਰੋਵਰ “ਮਾਮੂ” ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਕਦੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ‘ਚ ਮਹਿਸਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਦੈਤਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ — ਇ'enna tak ke ਅੱਗ ਵੀ ਡਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਈ। ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਈਏ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਗੁਰੂ ਨੇ ਲੰਬੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ ਕਾਲ (Time) ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਹ ਦੈਤਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ। “ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿਧੀ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਉਸ ਨਾਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਵੈ-ਅਵਤਾਰ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪਰਮ ਮੰਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।” ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ, ਵਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਏ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਭ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਚਾਨਣ ਦੀ ਲੋਅ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਚਮਕ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਡਲ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਉੱਚੀ ਸਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੁਵਾਰੀ ਕਣ-ਕਣ ਦੀ ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਕੁਵਾਰੀ ਨੂੰ ਵਜਰ (thunderbolt) ਦਿੱਤਾ, ਜਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੰਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ। “ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ! ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ! ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਧੈਰਜ, ਸੰਪਦਾ, ਤੇਜ, ਸਵਾਹਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਕਮਲਾ ਅਤੇ ਸਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭੈਰਵੀ ਹੋ, ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਉੱਤੇ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਦਿਰਾ ਅਤੇ ਮਾਸ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।” ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੋਈ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।