ਇੱਕ pavittar ਸਥਾਨ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗਾ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ pavittar ਮਾਮੁ-ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੁਲਭ ਪਰਮ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰੇ, ਦਾਨ ਦੇਵੇ ਤੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਨੀਵਾਰ ਦੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਥਾ ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਸੁਣਾਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੁਦਗਲ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।" ਮੁਦਗਲ ਜੀ ਨੇ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਥੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ! ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਕੁਝ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੁੰਨ ਦੇ ਬਲ ਤੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੰਦਨ ਆਦਿ ਦਿਵ੍ਯ ਵਨ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਨਾ ਭੁੱਖ, ਨਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨਾ ਨੀਂਦ, ਨਾ ਆਲਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਬਲਕਿ, ਮਨੁੱਖ ਨੱਚ-ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ—ਉੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਦਾ ਫਲ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੱਟ ਪੁੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਮਕ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਮੈਂ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਮੂਲ ਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੂਤ, ਮੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰਤੀ ਭਰ ਵੀ ਇਛਾ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਰਹੇ; ਮੈਂ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ।" ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੁਦਗਲ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੀਆਂ। ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿਵ੍ਯ ਦੂਤ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਵਾਹਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਆ।" ਜਦ ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਦੂਤ ਡਰ ਗਿਆ। ਮੁਦਗਲ ਨੇ, ਜਦ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਦੂਤ ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਆਇਆ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੁਦਗਲ ਨੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮੂਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਓਥੇ ਭਿਆਨਕ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੁਦਗਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਉਸ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁਦਗਲ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਚਾਹੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹੋ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਵੱਸੋ, ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੋ; ਜੋ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।