ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਤੱਕ ਹੰਸ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਓ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਫਿਰ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ—ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਮਾਲਾ ਮੈਂ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਸੀਮੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਦੱਸੋ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਗਵਾਹ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਫ਼ਸੋਸ, ਅਫ਼ਸੋਸ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲਦਾ ਹੈ!” ਤੂੰ ਝੂਠੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸੀਮੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਦਾਵਾ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੇਤਕੀ ਨੇ ਵੀ ਬੋਲਿਆ—ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਲਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਬੋਲੇ, “ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਓ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ।” “ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ੁਧ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਇਸ ਲਿੰਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਲਕੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ।” ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੋਲੇ, “ਸੁਣੋ, ਓ ਹਰੀ, ਇਹ ਬਾਤ। ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ, ਓ ਹਰੀ।” ਮੇਰੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਓ ਮਨੁੱਖ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ’ ਨਾਮ ਉਚਾਰੋ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ-ਤੀਰਥ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ-ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ, ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਓ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓ ਰਾਜਾ, ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ-ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ... ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਣ ਤੇ, ਮਾਮੁ-ਹਰਦ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਓ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਹੈ। ਮਾਮੁ-ਹਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਨਿਵਾਰਾ ਦਾਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਮੁਦਗਲ ਦੀ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਵਿਥੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਓ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੁਦਗਲ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਓ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਦੱਸੋ; ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਾਓ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਆਵਾਂਗਾ।